Efekty działania tabletek CGA800

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Stosunkowo niewielka ilość specjalistycznych opracowań medycznych dotyczących ewentualnych skutków ubocznych będących następstwem przyjmowania ekstraktu z zielonej kawy powoduje, że na dzień dzisiejszy niezwykle trudno jest wskazać jakiekolwiek ryzyko związane z stosowaniem suplementów diety zawierających GCBE (z ang. Green Coffee Bean Extract). W badaniach na reprezentatywnej grupie ochotników poddanym testom, które miały potwierdzić skuteczność ekstraktu z zielonej kawy1 nie zaobserwowano żadnych niepokojących oznak, które mogłyby świadczyć o negatywnej odpowiedzi organizmu na znajdujący się w tabletkach odchudzających ekstrakt, ale czy ekstrakt z zielonej kawy jest naprawdę związkiem bezpiecznym?

Wspomnianej powyżej grupie ochotników podawano ekstrakt z zielonej kawy w wysokich dawkach (1050 mg), małych (700 mg)2 oraz placebo w czasie sześciu tygodni. Między poszczególnymi okresami podawania kolejnych dawek ekstraktu z zielonej kawy konieczna była 14 dniowa przerwa, która miała na celu wykluczyć ewentualne zafałszowanie wyników.  Tabletki z ekstraktem z zielonej kawy były podawane wszystkim pacjentom w tym samym czasie a w trakcie badań dokonywano pomiarów masy ciała, określano współczynnik BMI, stopień otłuszczenia ciała oraz tętno i ciśnienie tętnicze.

Podczas badań u badanych osób uzyskano następujące wyniki:

– zmniejszenie masy ciała: – 8,04 ± 2,31 kg

– obniżenie współczynnika BMI: -2,92 ± 0,85 kg/m2

– redukcja stopnia otłuszczenia ciała: -4,44% ± 2,00%

– obniżenie częstotliwości akcji serca: -2,56 ± 2,85 uderzeń na minutę

 


1     Joe A Vinson,1 Bryan R Burnham,  Mysore V,Nagendran, Randomized, double-blind, placebo-controlled, linear dose, crossover study to evaluate the efficacy and safety of a green coffee bean extract in overweight subjects, Diabetes Metab Syndr Obes. 2012; 5: 21–27.

2     Vinson JA, Al Kharrat H, Shuta D. Investigation of an amylase inhibitor on human glucose absorption after starch consumption. Open Nutraceuticals J. 2009;2:88–91.

 

 

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*